نوشته‌ها

افزایش انعطاف شناختی کودکان مبتلا به اوتیسم با آموزش زبان دوم

افزایش انعطاف شناختی کودکان مبتلا به اوتیسم با آموزش زبان دوم

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، براساس پژوهشی جدید، امکان دارد کودکان مبتلا به اوتیسم که صحبت کردن به یک زبان دیگر را یاد می‌گیرند، راحت‌تر از عهده تغییر وظایف برآیند.

کودکان مبتلا به این طیف از بیماری، اغلب در تغییر کارها و تقسیم توجه خود میان وظایف، دچار سختی می‌شوند اما این پژوهش جدید در کانادا که “غافلگیرکننده” و “هیجان‌انگیز” خوانده شده، نشان می‌دهد دو زبانه بودن می‌تواند انعطاف‌پذیری شناختی آنها را افزایش دهد.

اغلب به والدین گفته می‌شود اگر کودکشان مبتلا به “اختلال اوتیسم” (ASD) است، خود را برای آموزش زبان دوم به زحمت نیندازند چون این کار تنها به مشکلات‌شان می‌افزاید.

“آپارنا نادیگ”، نویسنده ارشد این پژوهش از “دانشگاه مک‌گیل” (McGill University) کانادا  گفت: این پژوهش، یک کشف جدید و غافلگیر کننده است.

در طول ۱۵ سال گذشته، در مورد وجود “مزیت دو زبانه بودن” از نظر عملکرد اجرایی، بحث مهمی وجود داشته است.

برخی پژوهشگران، استدلال قانع‌کننده‌ای در این مورد دارند که زندگی کردن به عنوان یک فرد دو زبانه و نیاز ناخودآگاه به تغییر زبان، انعطاف‌پذیری شناختی را افزایش می‌دهد.

اما تاکنون هیچ ‌کس، پژوهشی منتشر نکرده است که نشان دهد این مزیت ممکن است به کودکان مبتلا به طیف اوتیسم نیز تعمیم یابد.

نادیگ افزود، دریافتن این موضوع بسیار هیجان‌انگیز است. این پژوهش در کانادا روی ۴۰ کودک مبتلا به اوتیسم در بخش فرانسوی زبان کانادا(کِبک) انجام شد.

چگونگی انجام پژوهش

کودکان حاضر در این آزمایش، بین شش تا نه ساله بودند که در گروه‌های چهار نفره قرار گرفتند.

 ۲۰ کودک، دوزبانه و نیمی از آنها به اوتیسم مبتلا بودند. ۲۰ کودک دیگر که نیمی از آنها نیز مبتلا به اوتیسم بودند، می‌توانستند تنها به یک زبان صحبت کنند.

از همه این کودکان خواسته شد که خرگوش‌های آبی و قرمزی که روی صفحه رایانه ظاهر می‌شوند، براساس رنگ‌شان دسته‌بندی کنند.

سپس از آنها خواسته شد که روش را تغییر دهند و همان خرگوش‌ها را براساس شکل و بدون توجه به رنگ‌شان دسته‌بندی کنند.

این پژوهش مشخص کرد زمانی که نوبت به انجام بخش دشوارتر رسید، کودکان دو زبانه مبتلا به اختلال اوتیسم نسبت به همسالان تک زبانه خود، عملکرد بهتری داشتند.

پژوهشگران باور دارند به رغم کوچک بودن این نمونه، مزیت دو زبانه بودن که در کودکان مبتلا به اوتیسم دیده شد، پیامدهای بسیار مهمی دارد.

منبع : ایسنا

ویروس آنفلوانزا با تنفس هم منتقل می‌شود

ویروس آنفلوانزا با تنفس هم منتقل می‌شود

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، در یک مطالعه جدید یک گروه از دانشمندان شواهدی را دریافتند که نشان می‌دهد ویروس آنفلوانزا راحت‌تر از چیزی که تا کنون تصور می‌شد قابل انتقال است.

بر اساس این مطالعه، بر خلاف باورهای رایج، ویروس آنفلوانزا به سادگی با نفس کشیدن و دم و بازدم افراد مبتلا به دیگران منتقل می‌شود.

“دونالد میلتون”، پژوهشگر ارشد تحقیق می‌گوید: ما دریافتیم که افراد مبتلا به آنفلوانزا، هوای اطرافشان را تنها با نفس کشیدن به ویروس‌های عفونی آلوده می‌کنند و پخش این ویروس لزوما نیازی به سرفه یا عطسه ندارد.

پژوهش دانشگاه “مریلند” برای بررسی نحوه انتقال ویروس آنفلوانزا توسط ۱۴۲ فرد مبتلا به آنفلوانزا انجام شد.

نمونه‌هایی از بازدم هر یک از افراد در چهار حالت بالقوه انتقال؛ تنفس طبیعی، صحبت کردن، سرفه و عطسه بررسی شد.

نتایج دلهره‌آور و دور از انتظار بود، چرا که آلودگی در ۳۹ درصد از نمونه‌های افراد در طول تنفس طبیعی دیده شد.

در حالی که سرفه علت شایع عفونت در مشاهدات مطالعه بود، در عطسه به ندرت مشاهده شد و وجود RNA قابل تشخیص در یک عطسه بیشتر از یک سرفه نبود.

محتمل است که قطرات تولید شده توسط عطسه می‌تواند باعث آلودگی سطحی بیشتر شود.

“میلتون” می‌گوید: افرادی که مبتلا به آنفلوانزا هستند، حتی زمانی که مبتلایان سرفه نمی‌کنند، باعث ایجاد “ایروسول‌”های عفونی (قطرات کوچکی که در مدت زمان طولانی در هوا به حالت تعلیق در می‌آیند) می‌شوند.

وی افزود: ایروسول‌ها به خصوص در اولین روزهای بیماری ایجاد می‌شوند. پس وقتی کسی دچار آنفلوانزا می‌شود، باید به خانه برود و در محل کار نماند تا دیگران را آلوده نکند.

یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ از همین گروه تحقیقاتی نشان داد که استفاده از ماسک به طور قابل توجهی انتقال آنفلوانزا را کاهش می‌دهد.

بنابراین مهم نیست که شما سرفه یا عطسه نکنید، شما بدون سرفه و عطسه و تنها با تنفس در نزدیکی دیگران هم به راحتی آنفلوانزا را به آنها انتقال می‌دهید، مگر اینکه یک ماسک بزنید.

مطالعه جدید در مجله PNAS منتشر شده است.

منبع : ایسنا

در سرمای شدید چه اتفاقی در بدنتان می‌افتد؟

در سرمای شدید چه اتفاقی در بدنتان می‌افتد؟

سرمای زمستانی، بارش سنگین برف یا حتی یخبندان هم نمی تواند مانع از ادامه زندگی انسان شود. همه ما حتی در روزهای بسیار سرد سال هم با پوشیدن ساق‌های پشمی، چکمه‌های بلند، پلیورهای گرم و کاپشن‌های ضدآب از خانه به محل کار می رویم.

سرمازدگی 

در سرمای شدید چه اتفاقی در بدنتان می‌افتد؟

نخستین واکنش بدن در مقابل سرما، کاهش سرعت جریان خونی است که به سرانگشتان دست و پا می رسد.

دکتر ایوان میلر، پزشک متخصص اورژانس در مرکز درمانی وستچستر در شهر نیویورک می گوید: «بدن انسان، دمای زیر صفر درجه را به عنوان یک تهدید جدی می پندارد و به منظور حفظ حیات فرد، فورا واکنش نشان می دهد. نخستین واکنش بدن در مقابل سرما، کاهش سرعت جریان خونی است که به سرانگشتان دست و پا می رسد. بدن با این کار سعی می کند تا کمبود دما را جبران کند. یعنی با پیشگیری از رسیدن خون به پوست و اندام‌ها سعی دارد تا گرما را در اطراف اعضای حیاتی بدن حفظ کند.

در واقع، اندام هایی همانند دست و پاها قربانی می شوند تا دمای داخلی بدن حفظ شده و در نتیجه فرد زنده بماند.»

اما، با اینکه این امر موجب حفظ ایمنی اندام های داخلی بدن می شود اما برای انگشتان دست و پا چندان خوشایند نیست. این اندام یخ زده و دچار سرمازدگی می شوند. سرمازدگی تقریبا شبیه سوختگی است. به این ترتیب که موجب آسیب دیدن و از بین رفتن لایه های مختلفی از بافت اندام مذکور می شود.

سوختگی درجه اول همانند سرمازدگی درجه یک است. هر دو بیشتر لایه سطحی پوست را از بین می برند. همچنین، باید بدانید که هر سرمازدگی عمیق تر باشد و به لایه های زیرین برسد، درمان آن نیز دشوارتر خواهد بود.

نخستین نشانه های سرمازدگی شامل کرخت و مورمور شدن انگشتان دست و پاست. سرمازدگی همچنین نوک بینی را نیز تحت تاثیر خود قرار می دهد.

اگر بدن سریعا گرم نشود، این اندام ها حس خود را به طور کامل از دست می دهند و سفید و رنگ‌پریده خواهند شد. باید توجه داشته باشید که این اتفاقات در عرض چند دقیقه روی می دهند.

وقتی اندام های بدن دچار سرمازدگی می شوند، باید سریعا آن را با وسایل گرمایشی یا آب ولرم، گرم کنید. البته، در اولین قدم نباید هرگز به سراغ گرمای شدید یا آب داغ بروید. گرم کردن را به تدریج و مرحله‌ای انجام دهید. همچنین باید توجه داشته باشید که اندام های سرمازده را از هم جدا نگه دارید.

از آنجا که اندام ها در اثر سرما حس خود را از دست می دهند، توجه داشته باشید که هرگز آن ها را زیاد مالش ندهید زیرا ممکن است پوست آسیب دیده و ساییده شود.

اگر اندام سرمازده شده پس از چند ساعت به حالت اولیه بازگشت و رنگش آبی یا کبود شد، سریعا به مرکز پزشکی و درمانی مراجعه کنید زیرا احتمالا دچار سرمازدگی درجه ۴ شده است.

لرزیدن

در سرمای شدید چه اتفاقی در بدنتان می‌افتد؟

لرزیدن یکی از مکانیزم های طبیعی برای حفظ حیات و دفاع در برابر سرماست.

همه ما تجربه لرزیدن در سرما را داریم. این اتفاق بسیار سریع روی می دهد. بلافاصله پس از قرار گرفتن در معرض هوای سرد، بدنتان شروع به لرزیدن می کند. شاید این واکنش بدن برایتان جالب نباشد، اما باید بدانید که یکی از مکانیزم های طبیعی برای حفظ حیات و دفاع در برابر سرماست.

وقتی فرد وارد یک فضای سرد می شود، بدن  شروع می کند به لرزاندن اندام های بدن تا به موجب این حرکات ریز و مداوم، گرمای بدن حفظ شود.

این لرزش با اینکه خفیف است و با هیچ تکان شدید یا بالا و پایین پریدنی همراه نیست، اما تا حد زیادی به حفظ گرمای بدن به طور موقت کمک می کند. لرزیدن مزیت دیگری نیز دارد و آن هشدار دادن به انسان برای گرم نگه داشتن خود است.

ماهیچه هایی که در اثر سرما نمی لرزند، سریعا منقبض می شوند. همچون نرمش هایی که قبل از ورزش انجام می دهید، گرم کردن بدن در سرما نیز بسیار ضروری است زیرا ماهیچه ها منقبض و سفت می شوند و می توانند برای فرد مشکل ایجاد کنند.

کم‌گرمایی (هیپوترمی)

یکی از خطرات اصلی وقتی نمی توانید لرزش های آن را متوقف کنید، کم‌گرمایی است. هیپوترمی در واقع کاهش دمای بدن به زیر ۳۵ درجه سانتی گراد است.

وقتی دمای بدن خیلی کاهش پیدا می کند، نشانه های کم‌گرمایی نیز محسوس تر هستند. لرزیدن به یک فعالیت غیرقابل کنترل تبدیل می شود و فرد گیج شده و قدرت تصمیم گیری درست را از دست می دهد. این واکنش باعث می شود تا فرد تصمیمات اشتباه بگیرد و در نتیجه نتواند از سرما رها شود.

مدت زمان کم‌گرمایی برای افراد مختلف، متفاوت است. دکتر میلر در این رابطه گفته، هیپوترمی به فاکتورهایی همانند سایز بدن، سن و تعداد لباس هایی که فرد پوشیده بستگی دارد. وقتی متوجه می شوید که فردی دچار افت گرمای شدید شده است حتما با اورژانس تماس بگیرید.

در حالی که منتظر امدادرسانی پزشکی هستید، فرد را به محیط مسقف ببرید و با پتو یا ملافه های گرم و خشک گرم کنید. نوشیدنی های گرم نیز در این شرایط مفید خواهند بود.

سردرد

هوای سرد می تواند سبب بروز سردردهای شدید شود. تغییرات فشار هوا ممکن است موجب تشدید سردردهای میگرنی (در افرادی که به آن مبتلا هستند) شود. همچنین بادهای سرد زمستانی می توانند موجب کاهش شدید فشار هوا شوند.

یخ زدن مغز، مثل وقتی که بستنی می خورید، یکی از بارزترین اثرات هوای سرد روی بدن انسان است. سردردی که ناشی از سرماست، زمانی بروز می کند که ناگهان از فضای گرم به محیط سرد و منجمد وارد می شوید.

از آنجا که ورود هوای خشک به ریه ها چندان خوشایند نیست، بینی سعی می کند با افزایش رطوبت محیط، هوای تنفسی را مرطوب و عمل دم را آسان کند.

آبریزش بینی و اشک‌ریزش

در سرمای شدید چه اتفاقی در بدنتان می‌افتد؟

هوای بسیار سرد همچنین موجب خشکی هوا نیز می شود. از آنجا که ورود هوای خشک به ریه ها چندان خوشایند نیست، بینی سعی می کند با افزایش رطوبت محیط، هوای تنفسی را مرطوب و عمل دم را آسان کند.

وقتی هوایی که تنفس می کنید خیلی خشک باشد و سیالات زیادی نیز وجود داشته باشد، بخشی از این مایعات به طور ناخوشایندی از حفره های بینی به بیرون سرازیر می شوند. محققان به این فرایند پدیده بینی اسکی‌باز لقب داده اند.

خشکی هوا همچنین موجب تحریک و آزردگی چشم هم می شود. چشم برای حفظ رطوبت خود اشک بیشتری تولید می کند و به همین خاطر در روزهای سرد زمستانی، اشک‌ریزش هم بیشتر می شود.

نفس‌های کوتاه

هوای سرد و خشک همچنین به ریه ها هم آسیب می رساند. به‌ویژه افرادی که به آسم، برونشیت و دیگر مشکلات ریوی مبتلا هستند بیشتر از بقیه در معرض خطر هوای سرد و خشک قرار دارند.

تنفس هوای منجمد منجر به ایجاد سرفه، خس‌خس گلو و نفس های کوتاه و سطحی می شود.

منبع : روزیاتو

بهبود کارایی نانوالیاف با بهینه‌سازی عملکرد دستگاه الکتروریسی

بهبود کارایی نانوالیاف با بهینه‌سازی عملکرد دستگاه الکتروریسی

به گزارش ایسنا، نانوالیاف گستره متنوعی از نانومواد رشته‌ای شکل هستند که قطر آن‌ها در مقیاس نانومتری است. نانوالیاف کاربردهای گسترده‌ای در بخش‌هایی با عملکرد استحکامی، عایقی، الکتریکی، فیلتری و پزشکی دارند. ایده‌های زیادی برای تولید نانوالیاف وجود دارد، اما همه آن‌ها قابل پیاده‌سازی یا تجاری‌سازی نیستند. الکتروریسی یکی از روش‌های تجاری سازی شده برای تولید نانوالیاف به شمار می‌رود.

دکتر فاطمه حجازی، محقق طرح، ضمن برشمردن مزایای استفاده از روش الکتروریسی افزود: کنترل بالای شکل الیاف و تنوع بالا، هم در مواد اولیه و هم در شکل نهایی از خصوصیات روش الکتروریسی بشمار می‌رود، همچنین خواص بسیار خوب مکانیکی، حرارتی و الکتریکی با هزینه پایین از خصوصیات اصلی نانوالیاف تولید شده به روش الکتروریسی است.

وی ادامه داد: یکی از معایب نانوالیاف تولید شده به روش الکتروریسی، چینش نامنظم نانوالیاف بر روی یکدیگر و همچنین ایجاد تخلخل‌های نامنظم بین الیاف است. این موضوع می‌تواند استفاده از این نانوالیاف را با مشکل مواجه کند. در طرح حاضر یکی از قطعات دستگاه الکتروریسی بهینه‌سازی شده و این موجب شده تا خواص نانوالیاف تولید شده ارتقای چشمگیری داشته باشد.

حجازی خاطرنشان کرد: جایگذاری قطعه طراحی شده در دستگاه‌های الکتروریسی موجب می‌شود تا کنترل بالایی بر مورفولوژی و ریزساختار نانوالیاف نهایی داشته باشیم و بتوانیم ساختارهای سه‌بعدی نانولیفی را با هزینه کم تولید کنیم، بنابراین این طرح می‌تواند به افزایش قابلیت استفاده از ساختارهای نانولیفی حاصل از روش الکتروریسی در صنایع مختلف کمک شایانی کند.

محقق طرح تصریح کرد: در طرح حاضر، جهت رفع نقایص موجود در ساختارهای نانولیفی تولید شده با روش الکتروریسی معمولی، از جمله تراکم بالای نانوالیاف بر روی هم و ساختار دوبعدی نازک، به‌جای استفاده از کالکتورهای مرسوم مانند صفحه صاف رسانا و یا مندل چرخان، کالکتوری جدید برای دستگاه الکتروریسی ابداع شده است. با استفاده از این کالکتور، ساختارهای نانولیفی سه‌بعدی با اندازه تخلخل بسیار بالا تا ۹۹ درصد قابل شکل‌گیری است و اندازه این ساختارها از حیث قطر و ضخامت به‌طور نامحدود قابل طراحی هستند.

به گفته این محقق، در این طرح ابتدا نانوالیاف با استفاده از دستگاه الکتروریسی بهینه‌سازی شده تولید شده و در ادامه آزمون‌های مشخصه‌یابی، عبورپذیری، میزان جذب سیال و تورم، خواص مکانیکی و بررسی‌های مربوط به رفتار سلولی در مجاورت آن‌ها انجام شده است.

حجازی تصریح کرد: نتایج این طرح می‌تواند در صنایع نساجی، الکترونیک و پزشکی مورد استفاده قرار گیرد.

نتایج این تحقیقات که حاصل تلاش‌های دکتر فاطمه حجازی دانش‌آموخته مقطع دکترای دانشگاه صنعتی امیرکبیر و دکتر حمید میرزاده عضو هیات علمی این دانشگاه و دو تن از محققان دانشگاه پلی‌تکنیک میلان است، در Journal of Biomedical Materials Research Part A با ضریب تاثیر  ۳.۰۷۶ منتشر شده است.

منبع : ایسنا

سرانجام فاجعه‌بار یک جاه‌طلبی فضایی

سرانجام فاجعه‌بار یک جاه‌طلبی فضایی

به گزارش ایسنا، سفینه «سایوز» که امروز به عنوان موفق‌ترین ناو سرنشین‌دار در جهان شناخته می‌شود، آغاز تلخی داشت.

سه پرواز آزمایشی آن که بدون سرنشین انجام شد با شکست مواجه گردید و نشان داد که سفینه هنوز آماده پرواز سرنشین دار نیست و باید کامل شود، اما جشن اول ماه مه (روز جهانی کارگر) نزدیک بود و مسئولان سیاسی برنامه‌ریزان فضایی را مجبور کردند ۲۳ آوریل ۱۹۶۷، ولادیمیر کاماروف را با ناو  سایوز-۱ برای یک کار نمایشی، به فضا پرتاب کنند.

طبق برنامه یک روز بعد باید سه فضانورد با سایوز-۲ رهسپار مدار زمین می شدند تا سفینه شان را به سایوز-۱ متصل و کلمه”سایوز” که در زبان روسی به معنای “اتحاد” است و بخشی از نام “اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی”  به شمار می‌رفت را در فضا هم ایجاد کنند. به این ترتیب اتحاد این جمهوری‌ها در جشن کارگری اول ماه مه تا مدار زمین هم کشیده می‌شد!

اما بعد از پرتاب سایوز-۱  کارشناسان متوجه شدند به دلیل بروز اشکال فنی، این عملیات شدنی نیست و به کاماروف دستور بازگشت دادند. بعد از ورود سفینه به جو، چتر نجات آن کارش را به درستی انجام نداد و ناو کیهانی به سختی به زمین برخورد کرد و آتش گرفت. آتش ناو را کاملا در برگرفته و جسد کاماروف در لابه لای آهن پاره‌ها سوخت و ذغال شد.

ورشنین فرمانده کل نیروی هوایی، دستور داد باقیمانده جسد کاماروف را به کیهان نوردان نشان دهند تا آنها آگاهانه راه‌شان را انتخاب کنند. کیهان نوردان گرچه همگی از مرگ کامارف غمگین شدند اما هیچ‌کدام عقب نشینی نکردند و طی نامه‌ای خطاب به مسئولان نوشتند ما آماده هر نوع حادثه‌ای هستیم.

منبع : ایسنا

چالش‌های پیش روی فضانوردان برای خوابیدن

چالش‌های پیش روی فضانوردان برای خوابیدن

به گزارش ایسنا، حتما شما هم به این مسئله برخورد کرده‌اید که وقتی تختخوابتان عوض می‌شود، نمی‌توانید به راحتی بخوابید و به اصطلاح بدخواب می‌شوید. از این بدتر وقتی است که به سفر رفته و به منطقه‌ای می‌روید که به لحاظ زمان‌بندی طلوع و غروب خورشید با محل زندگی شما متفاوت است. ساعت فیزیولوژیکی بدن شما عادت دارد ساعت‌های بخصوصی را به عنوان زمان خواب یا بیداریتان بشناسد. در منطقه جدید طلوع آفتاب، هر چند شما خواب هم باشید، در بر هم خوردن وضعیت این ساعت تاثیر می‌گذارد.

حال بیاییم سری بزنیم به یک ایستگاه فضایی که هر ۹۰ دقیقه یک بار زمین را دور می‌زند، یعنی در شبانه‌روز ۱۵ بار با طلوع و غروب آفتاب مواجه خواهید بود. به این ترتیب الگوی بیداری و خواب شما با بهم خوردن حس روز و شب بهم می‌خورد. در نتیجه ساعت بیولوژیک و عادات شما برای خوابیدن بهم می‌ریزد. غده صنوبری که چرخه و زمانبندی خواب را با ترشح خود تنظیم می‌کند، دیگر نخواهد توانست تشخیص درستی از زمانبندی مورد نیاز خواب داشته باشد.

اما به لحاظ فیزیکی هم شما مشکل دیگری خواهید داشت. در زمین شما بدنتان را بر روی تختخواب رها می‌کنید و پتو یا لحافی بر روی خودتان می‌کشید. جاذبه زمین شما را بر روی تشک و پتو را بر روی بدن شما نگه می‌دارد. پستی و بلندی‌های بدن شما به دلیل وزن پتو، آن را حس می‌کند و همین حس نوعی آسودگی به شما می‌دهد و بتدریج به خواب راحتی فرو می‌روید. در فضا رسیدن به وضعیتی مناسب برای خوابیدن، کار ساده‌ای نیست. نبود نیروی جاذبه باعث می‌شود که عضلات بدن نتوانند به صورت راحت و افتاده در تختخواب قرار بگیرند. نبود این نیرو باعث می‌شود بدن در این حالت، در هوا به شکل شناور و یا معلق قرار گیرد.

مشکل دیگر حالت خوابیدن است. در زمین به دلیل وجود جاذبه، ما به صورت افقی بر روی رختخواب قرار می‌گیریم، اما در فضا حالتی به عنوان افقی و یا عمودی نیست و حس آسودگی ولو شدن بر روی تختخواب وجود ندارد. در روی زمین شما می‌توانید بدن و یا هر یک از اعضای خود را در خواب به راحتی حرکت دهید و هر زمان که روکش‌ها (لحاف، پتو یا هر چیز دیگری که در موقع خواب روی بدن قرار گیرد) کنار رود، کمبود آن حس می‌شود. استفاده از فشار ملایم در طول بدن، حالت آرام‌بخشی را در خواب به وجود می‌آورد. این حالت بدن در فضا وجود ندارد.

فضانوردان برای خواب از کیسه خواب‌های مخصوص استفاده می‌کنند.

ساختار کیسه خواب‌ها به گونه‌ای است که بتواند فشار فنرمانندی را در طول بدن و اعضای آن، با توجه به تنگی جا و ایمنی، در مدار زمین به وجود آورد. کیسه از دو لایه پارچه‌ای تشکیل شده است که بین آن‌ها لایه‌ای مانند تیوپ لاستیک که بتواند حالت فشار را به وجود آورد، قرار دارد. لایه‌ها به اندازه‌ای است که فضانورد بتواند راحت به درون آن برود و یا از آن خارج شود؛ ضمنا فشار واکنشی متناسب با تغییرات وضعیت بدن را به وجود می‌آورند. فضانوردان می‌توانند با تنظیم فشارهای مختلف، بهترین حالت را انتخاب کنند و با تنظیم میزان عبور جریان هوا وضعیت مناسبی برای پر و خالی شدن آن به دست آورند. این کیسه خواب با همه ملحقات آن از قبیل پمپ‌ها، بندها و محفظه مخصوص سر، وزنی برابر با دو کیلوگرم دارد.

کیسه خواب دارای یک بالش است که با هوا باد می‌شود، همچنین دارای یک روکش مخصوص سر است که می‌تواند از رسیدن نور به چشم‌ها جلوگیری کند، در نتیجه بهترین حالت مشابه خواب زمینی را بوجود می‌آورد.

چون در آنجا به دلیل بی‌وزنی «پایین» و «بالا»  وجود ندارد، این کیسه‌ها که به دیوار متصل هستند، می‌توانند به صورت افقی یا عمودی قرار گیرند. برای راحت‌تر خوابیدن و جلوگیری از  شناور شدن دست‌ها، فضانوردان موقع خواب دست و پاها را نیز در داخل کیسه قرار می‌دهند.

“ووب اوکلز” فضانورد سازمان فضایی اروپا در خاطراتش از خوابیدن در فضا آورده است: “بعد از پایان یک روز طولانی و پر کار، تصمیم به استراحت گرفتم. در عین حال باید محل کار خود را برای جلوگیری از تداخل با نوبت بعدی، ترک می‌کردم. کیسه خواب را برداشتم و در جستجوی محلی برای خواب بر آمدم. اتاقک مخصوص ورود به بخش باربری، محل تاریک و نسبتاً ساکتی است. بند کردن کیسه خواب کار ساده‌ای بود. بعد از باد کردن، آن را به دیوار جلویی بستم و سرم را نزدیک دریچه بالایی قرار دادم و ۶ ساعت به راحتی خوابیدم. کیسه بسیار عالی بود و می‌توانستم به راحتی درون آن حرکت کنم. سرم را روی لوله لاستیکی گذاشتم، درست مثل اینکه بالشی زیر سر گذاشته باشم.”

البته باید خاطرنشان کرد که در روزهای اول سفر فضایی و اقامت در ایستگاه مداری این نوع خوابیدن خیلی راحت نیست، اما فضانوردان بعد از چند روز عادت می‌کنند. در مجتمع مداری “میر”، همچنین در ایستگاه فضایی بین‌المللی، هر کیهان‌نورد، کیسه‌خواب مخصوص خود را دارد و در آن می‌خوابد. این کیسه خواب‌ها به شکل عمودی قرار می‌گیرند و فضانورد به صورت ایستاده می‌خوابد؛ اما به دلیل نبودن جاذبه، تفاوتی با خواب افقی حس نمی‌شود. بین ۸ تا ۸٫۵ ساعت از شبانه‌روز به خواب اختصاص دارد و فضانوردان از این کیسه خواب‌ها برای استراحت استفاده می‌کنند.

البته باید اشاره کرد که آنچه گفته شد، تنها مشکل برای خوابیدن نیست. در داخل ایستگاه فضایی، ده‌ها دستگاه و رایانه و غیره کار می‌کنند که سر و صدا دارند و فضانورد باید برای خوابیدن توانایی تمرکز داشته باشد.

از جمله دیگر مشکلات خواب در فضا بالاتر بودن میزان اکسیژن در ترکیب هوای ایستگاه مداری است. در واقع درصد اکسیژن در فضای داخل ایستگاه بیش از جو زمین است که این مسئله باعث گشادتر  شدن رگ‌ها در سر می‌شوند و این تغییر و تفاوت‌ها باعث بروز وضعیتی غیرعادی در انسان می‌شود.

سوالی که برای بسیاری پیش می‌آید، این است که آیا فضانوردان، در مدت اقامت در ایستگاه‌های مدای خواب هم می‌بینند و آیا این خواب‌ها فضایی هستند یا زمینی؟ “الکساندر سریبروف” کیهان‌نورد نامدار روس که در چند پرواز طولانی شرکت داشته و در ایستگاه فضایی “سالیوت۷” همچنین مجتمع مداری “میر” بیش از یک سال فعالیت داشته در پاسخ این سوال گفت: “خواب‌های فضایی نه، هیچ وقت فضا و زندگی در فضا را در خواب نمی‌دیدم. خواب‌های من درباره زمین بود. باغچه کوچکی که در  خارج از شهر داریم، خانه‌ام و همسر و فرزندم را در خواب می‌دیدم”.

منبع : ایسنا

تولید قهوه از گیاه کاسنی با خواص درمانی

تولید قهوه از گیاه کاسنی با خواص درمانی

دکتر هادی شوریده، مجری طرح در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، “اینولین” را یک ترکیب “پروبیوتیک” دانست و گفت: این ماده در پیشگیری از سرطان روده بزرگ، افزایش جذب کلسیم، منیزیم و آهن، تعدیل فشار خون و حذف کلسترول مضر نقش مهمی ایفا می‌کند.

وی ادامه داد: از این رو کاربرد اینولین هم به عنوان جایگزین چربی و هم به عنوان حجم دهنده در صنعت غذا و داروسازی رو به افزایش است.

شوریده با تاکید بر اینکه در این مطالعات این ماده از گیاه “کاسنی ریشه‌ای” تولید شده است، خاطر نشان کرد: بذر بومی کاسنی ریشه‌ای خاص تولید “اینولین” و “قهوه کاسنی” در این شرکت دانش‌بنیان تولید شده است.

مجری طرح اضافه کرد: اینولین قادر است فاکتورهای مفید روده بزرگ را تقویت و از این طریق سیستم گوارش را سالم نگهدارد و مشکلات آن را برطرف کن و در این مطالعات موفق به تولید فاز آزمایشگاهی این ماده شدیم.

این محقق یکی از تولیدات پرمصرف در اروپا را “چیکوری کافی” یا “قهوه کاسنی” دانست و یادآور شد: برای تولید قهوه کاسنی و اینولین در این پژوهش گیاه “کاسنی ریشه‌ای” را برای کشت در اقلیم مشهد به‌نژادی کردیم و در حال حاضر این گیاه در مشهد، کشت و فرآوری می‌شود.

به گفته وی گیاه کاسنی ریشه‌ای گیاه بومی ایران نیست و این گیاه در اروپا نیز سابقه ۵۰ سال در مطالعات به‌نژادی را به دنبال دارد.

شوریده اضافه کرد: کاسنی یکی از منابع مهم و اصلی ترکیبات پروبیوتیک اینولین است از این رو برخی از تیپ‌های این گیاه برای مصارف خوراکی چون سالادها در اروپا رایج است.

وی ادامه داد: علی‌رغم خواص درمانی، این گیاه در کشور گمنام مانده است از این رو به دنبال تحقیق در این زمینه بودیم.

شوریده با تاکید بر اینکه در این مطالعات موفق به تولید قهوه از گیاه کاسنی ریشه‌ای شده است، خاطر نشان کرد: برای تولید این نوع قهوه از ریشه کاسنی استفاده شد. پروسه تفت دادن قهوه و پودر کردن آن با استفاده از تجهیزاتی چون “اسپری درایر”ها و “خشک کن‌ها” نیز انجام شد.

شوریده با اشاره به خواص قهوه کاسنی، گفت: این نوع قهوه موجب تقویت باکتری‌های مفید در بدن می‌شود.

به گفته مجری طرح قهوه کاسنی به تولید نیمه صنعتی رسیده است.

منبع : ایسنا

نگاه نزدیک جی لنو به آریل نوماد

نگاه نزدیک جی لنو به آریل نوماد

جی لنو، مجری و کلکسیونر مشهور امریکایی؛ در جدیدترین ویدئوی خود به سراغ خودروی اسپرت و سبک‌وزن آریل نوماد رفته است تا توانایی‌های این خودرو در مسیرهای مختلف را آزمایش کند.

آریل اتم را باید یک خودروی سوپر اسپرت در ساده‌ترین شکل دانست. دیگر محصول شرکت آریل، با نام نوماد نیز همین مشخصه‌ها را در قالب یک خودروی آف‌رود ارائه می‌کند. به گفته‌ی جی لنو آریل نوماد از نظر کاربری یک خودروی دوگانه محسوب می‌شود چراکه می‌توانید هم در جاده و هم در خارج از جاده از رانندگی با آن لذت ببرید. در آخرین کلیپ منتشر شده از سری کلیپ‌ها گاراژ جی لنو نیز این کمدین و کلکسیونر اتومبیل به بررسی نوماد می‌پردازد و با قرار گرفتن در پشت فرمان آن توانایی‌های شرکت آریل را به نمایش می‌گذارد.  سازنده‌ی نوماد،با آنکه ریشه‌ی بریتانیایی دارد اما با فروش و تولید مدل‌های نوماد در بازار ایالات متحده نیز فعالیت می‌کند. کارخانه‌ی آریل، واقع در ایالت ویرجینیا تحت لیسانس شرکت مادر اقدام به تولید آریل نوماد در آمریکا فعالیت دارد.

نگاه نزدیک جی لنو به آریل نوماد

در بخش پیشرانه، این خودرو نیز از موتور ۲.۴ لیتری و ۴ سیلندر خطی K24 هوندا استفاده کرده است که نیروی آن نیز با استفاده از یک جعبه دنده‌ی ۶ سرعته‌ به چرخ‌های عقب انتقال پیدا می‌کند. پیشرانه‌ی آریل نوماد در سایت هوندا در اوهایو تولید می‌شود و قدرتی معادل ۲۳۰ اسب بخار دارد. همچنین می‌توانید با سفارش کیت سوپرشارژر قدرت پیشرانه را به ۳۰۰ اسب بخار افزایش دهید.

آریل نوماد در آمریکای شمالی در دو نسخه‌ی اسپرت و تاکتیکال تولید می‌شود. مدل اسپرت نسخه‌ی پایه‌ی این خودرو محسوب می‌شود و مدل تاکتیکال که جی لنو نیز یک دستگاه از آن را دارد به امکاناتی همچون چراغ‌های سقفی، سیستم تعلیق تنظیم شونده و تجهیزات آفرودی بیشتر، مجهز است. این تجیزات اضافی، نظیر وینچ؛ بسیار کاربردی هستند و در شرایط سخت طبیعت‌گردی، راهگشا خواهند بود.

منبع : زومیت

نگاه نزدیک به کوانتوم ۷۰۰ اسب بخار

نگاه نزدیک به کوانتوم 700 اسب بخار

به‌تازگی نسخه‌ای تیونینگ شده از خودروی آریل اتم به نام کوانتوم GP700 معرفی شده است که دارای نسبت اسب بخار به وزن، یک به یک است. این محصول ۷۰۰ کیلوگرمی، ۷۰۰ اسب بخار  قدرت پیشرانه‌ دارد.

آریل اتم، حتی در نسخه‌ی استاندارد هم یکی از سریع‌ترین خودروهای موجود در بازار است؛ اما حالا با نمونه‌ی جدیدی بر اساس آریل اتم آشنا خواهیم شد که کوانتوم GP700 نام دارد و با قدرت ۷۰۰ اسب بخاری خود، آریل اتم استاندارد را به‌راحتی کنار می‌زند و در دسته‌ی ابرخودروها قرار می‌گیرد. حتی در مقایسه با قوی‌ترین نسخه‌ی آریل اتم، باز هم خودروی کوانتوم GP700 دویست اسب بخار قدرت بیشتری دارد. این خودرو که اولین و تنها محصول شرکت استرالیایی Quantum Performance است، می‌تواند در زمان ۲.۶ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند. به این ترتیب باید اعتراف کرد که با یک خودروی کاملا مسابقه‌ای سر و کار داریم که قابلیت تردد در جاده نیز دارد.

نگاه نزدیک به کوانتوم 700 اسب بخار

نیروی مورد نیاز کوانتوم GP700 از یک پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۲.۷ لیتری تأمین می‌شود که به دو سوپرشارژر مجهز شده است و می‌تواند ۷۰۰ اسب بخار قدرت و ۶۵۳ نیوتن‌متر گشتاور تولید کند. تمام این قدرت و گشتاور با استفاده از یک جعبه‌دنده‌ی ۶ سرعته‌ی سکوئنشال به چرخ‌های عقب انتقال پیدا می‌کند. وزن کلی این خودرو تنها ۷۰۰ کیلوگرم است؛ در نتیجه نسبت اسب بخار به وزن کوانتوم GP700 یک به یک است که از این نظر با ابر خودروی کونیگزگ آگرا وان، برابری می‌کند و ۶۰ درصد، بهتر از بوگاتی ویرون سوپراسپرت است.

حداکثر سرعت کوانتوم GP700 به‌صورت الکترونیکی روی ۲۸۰ کیلومتر بر ساعت محدود شده است. در خصوص هندلینگ این خودرو باید گفت با توجه به وجود باله‌ی عقب بسیار بزرگی که روی آن نصب شده است، می‌تواند در سرعت ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت شتاب جانبی معادل ۲.۵g را تحمل کند. ترمزهای کوانتوم GP700 نیز آنقدر قدرت دارند که می‌توانند گرانش منفی ۲g در هنگام ترمزگیری ایجاد کنند.

کوانتوم GP700 برای نخستین بار در سال ۲۰۱۵ معرفی شد و فعلا تنها و البته نخستین محصول این شرکت استرالیایی است. اینطور که سازنده‌ی این خودرو عنوان می‌کند، با خرید کوانتوم GP700  تجربه‌ی بی‌نظیر رانندگی را به دست خواهید آورد. همچنین متخصصان کوانتوم، هر خودرو را بسته به سلیقه و نیازهای هر یک از مشتریان مورد تنظیم و تغییر قرار می‌دهند تا این خودرو بتواند به‌‌خوبی انتظارات هر یک از مالکان را برآورده کند.

نگاه نزدیک به کوانتوم 700 اسب بخار

کوانتوم GP700، امروزه در بازار جهانی عرضه می‌شود و قیمت آن با تمامی تجهیزات، ۷۰۰ هزار دلار آمریکا است. همچنین گزارش شده است که شرکت سازنده‌ی این خودرو در حال کار روی نسخه‌ی سقف‌دار کوانتوم GP700 است.

منبع : زومیت

سلفلای پهپادی برای ثبت تصاویر سلفی که در قاب گوشی جا می‌گیرد

سلفلای پهپادی برای ثبت تصاویر سلفی که در قاب گوشی جا می‌گیرد

سلفلای، پهباد مخصوص سلفی گرفتن، محصول جدیدی برای طرفداران سلفی است.

تصور کنید شما به همراه گروهی از دوستان خود بعد از یک کوهنوردی طولانی در نوک قله هستید. هنگام غروب خورشید است و آسمان به رنگ سرخ در آمده است؛ می‌خواهید یک عکس بگیرید. گوشی هوشمند خود را بیرون می‌آورید ولی به جای تلاش برای ثبت تصویر سلفی با وسیله‌ای با عنوان مونوپاد، یک پهباد کوچک را از پشت گوشی خود باز می‌کنید، آن را در ارتفاع مناسب به پرواز در می‌آورید و بدون این که نیازی به مونوپاد داشته باشید، عکس می‌گیرید.

Selfly (سلفلای) پهبادی درون قاب گوشی است که توسط کمپانی دوربین و ضبط AEE ساخته شده است. سلفلای پهبادی است که پشت قاب گوشی بسته می‌شود و شامل دوربینی است که می‌تواند با کیفیت ۱۰۸۰p و  ۶۰fps با استفاده از یک مجموعه از سنسورهای سونی فیلم و عکس بگیرد و حتی قابلیت پخش زنده را هم دارد. خود قاب با ضخامت زیر نیم اینچ (۱.۲۵ سانتی‌متر)، از نظر طراحی به Otterbox شبیه است و قابل اتصال به آخرین محصولات اپل و اندروید است.

سلفلای در فصل بهار با قیمت ۱۳۰ دلار به همراه یک هاب شارژ جدا با قیمت ۳۰ دلار عرضه می‌شود. سلفلای در قاب گوشی شارژ نمی‌شود و وقتی کاملا شارژ می‌شود حدود ۴ دقیقه می‌تواند عمل کند. این محصول می‌تواند در هوا شناور باشد که به کاربر اجازه می‌دهد آن را در هوا در ارتفاع مناسب تنظیم کند و می‌تواند عکس‌های پانورامای چرخان بگیرد. کاربر می‌تواند پهباد را با سیستم کنترل مجازی کنترل کند یا از روش point-and-fly استفاده کند که به این صورت است: به یک نقطه از صغحه نمایش اشاره می‌کنید و پهباد به آنجا پرواز می‌کند؛ اگر زوم کنید پهباد هم در همان نقطه فاصله می‌گیرد. سلفلای محدوده‌ای در حدود ۱۴ متر دارد که قطعا برای سلفی گرفتن مناسب است.

منبع : زومیت