چرا آموزش همگانی برای هر جامعه‌ای مهم است؟

چرا آموزش همگانی برای هر جامعه‌ای مهم است؟

همه ما درباره اهمیت آموزش همگانی در جامعه شنیده‌ایم. اما به واقع، چرا مسئله­ ی آموزش عمومی و بهبود شرایط آموزش در جوامع مختلف، به خصوص کشورهای پیشرفته، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. در این‌باره، چهار دلیل عمده را می­توان برشمرد که بیش از پیش بر اهمیت انکارناپذیر آموزش و پرورش و ارتقای سطح کیفی مدارس تاکید دارند:

دلیل اول، اقتصاد جامعه است.

امروزه آموزش، کاربردهای فراوانی در جهت بهبود رفاه اقتصادی هر جامعه داشته است. در طول دو دهه­ ی گذشته، پیشرفت تکنولوژی در دنیا باعث افزایش رقابت در کسب و کار در سطح جهانی شده است و در این میان نقش نیروهای آموزش­ دیده، با دانش و مهارت بالا تعیین کننده بوده و خواهد بود. به همین خاطر است که بسیاری از اقتصادهای پیشرفته­ ی دنیا سالانه بخش قابل توجهی از بودجه­ ی خود را به آموزش چه در سطح مدارس و چه در سطوح عالی اختصاص می­دهند. به عنوان مثال، در کشور آمریکا تنها در سال ۲۰۱۳ بودجه­ ای بالغ بر ۶۳۲ میلیارد دلار صرف بهبود و ارتقای سطح کیفی آموزش وپرورش شد.

دلیل دوم، فرهنگ جامعه است.

   آموزش، یکی از اصلی­ترین راه­ های انتقال آداب و رسوم و سنت­ های هر جامعه از یک نسل به نسل آینده قلمداد می­گردد. برای برخی نیز، آموزش و پرورش راهی برای حفظ یک فرهنگ در مقابل تهاجم تاثیرات فرهنگ خارجی است و از طرفی تقویت و پایداری فرهنگ هر جامعه را تا حدودی وابسته به مسئله ­ی آموزش و پرورش دانسته­ اند.

دلیل سوم، اجتماعی است.

یکی از اهداف روشن و واضح آموزش عمومی، فراهم کردن شرایط آموزش برای همه­ ی دانش ­آموزان از هر سطح و شرایط اجتماعی، پرورش افراد موفق و کارآمد برای جامعه است‌. در زمینه­ ی اجتماعی، در عمل دولت­ ها تلاش می­کنند تا افراد توانمند را پرورش و ارتقا دهند؛ چرا که بر این باورند که استعدادهای گوناگون در زمینه­ های مختلف، ضرورتی انکارناپذیر برای پیشرفت هر جامعه هستند .

دلیل آخر، شخصی است.

آموزش و پرورش و سیاست های حاکم بر آن دربرگیرنده­ ی رویکردهایی است تا بتواند افراد را به خودباوری بیشتر تشویق کند و به همه ­ی آنها برای تحقق بخشیدن به توان بالقوه ­ی خود و به شکوفایی رسیدن در زندگی کمک کند.

تمام دلایل فوق نشان می‌دهند که تآکید بسیاری که بر آموزش همگانی می‌شود کاملا به‌جا است. از همین رو است که سیاست‌گذاران، معلمان، مدیران، و والدین به عنوان بازیگران اصلی عرصه نظام آموزشی باید تمام سعی خود را برای ارتقای کیفی و کمی آموزش به کار برند و به همان اندازه منتظر نتایج مثبت اقدامات خود باشند.

منبع:

.Robinson, K. and Aronica, L. (2015). Creative schools. 1st ed. New York: Viking Penguin, pp.28.

شناسایی یک جفت ابرزمین در محور ستاره K2-18

شناسایی یک جفت ابرزمین در محور ستاره K2-18

ستاره شناسان دو سیاره ابرزمین شناسایی کردند که در محور یک ستاره کوتوله سرخ به نام K2-18 در فاصله ۱۱ سال نوری از زمین گردش می‌کنند.

این سیارات سنگی با استفاده از اطلاعات به دست آمده از ابزار HARPS واقع در رصدخانه European Southern Observatory شناسایی شدند.

در واقع محققان از سال ۲۰۱۵ میلادی از وجود یکی از این سیارات که K2-18b نام دارد، آگاهی داشتند. اما هنگامی که به دنبال جمع‌آوری اطلاعات بیشتر درباره ساختار و اندازه این ابرزمین بودند، متوجه شدند در نزدیکی این سیاره یک ابرزمین دیگر نیز وجود دارد.

بر اساس این تحقیقات بخش عظم K2-18b یا از جنس سنگ با اتمسفر گازی یا از جنس آب است که در پوسته‌ای از یخ به دام افتاده است. با اطلاعات فعلی امکان تشخیص و انتخاب دقیق یکی از این دو حالت وجود ندارد. به همین علت محققان به ناچار باید از تلسکوپ فضایی جیمز وب برای تشخیص وجود اتمسفر گازی یا آب در سطح این سیاره استفاده کنند.

بر اساس اطلاعات موجود سیاره K2-18c نیز دارای ساختار و اندازه مشابه K2-18b است، اما فاصله آن نسبت به ستاره میزبان به قدری نزدیک است که خارج از محدوده قابل سکونت قرار دارد. در واقع اگر روزی در سطح یا اتمسفر این سیاره آب وجود داشته است،‌ در اثر گرمای ستاره از بین رفته است.

گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Astrophysics and Astronomy منتشر شده است.

شناسایی یک جفت ابرزمین در محور ستاره K2-18

منبع : ایرنا

نوترینو: اسرارآمیزترین و عجیب‌ترین ذره‌ی بنیادی شناخته شده

نوترینو: اسرارآمیزترین و عجیب‌ترین ذره‌ی بنیادی شناخته شده

نوترینو از عجیب‌ترین و اسرارآمیزترین فرمیون‌های بنیادی از ۱۲ ذره‌ی بنیادی کشف شده تا به‌امروز، در کیهان هستند.

نوترینوها با سایر مواد واکنش‌پذیری بسیار کمی دارند و می‌توانند از بین ذرات به‌ راحتی عبور کنند. نوترینوها از سوی ستاره‌های دیگر در تمامی جهات ساطع می‌شوند و از یک سمت وارد سیاره‌ی زمین و از سمت دیگر بدون کوچک‌ترین مانعی، خارج می‌شوند. ایده‌ی نوترینو از زمانی به وجود آمد که ولفگانگ پائولی (Wolfgang Pauli) چاره‌ای برای حفظ قانون پایستگی انرژی در تولید ذرات بتا اندیشید. پائولی هنگامی که برای نخستین بار تئوری خود را ارائه داد، نوترون هنوز کشف نشده بود. ولفگانگ پائولی در سال ۱۹۳۰، برای نخستین بار این ذرات را پیش‌بینی کرده بود. در آن زمان آزمایش‌هایی که روی واپاشی هسته‌ای بتا انجام شده بود با قانون پایستگی انرژی و تکانه، تناقض داشت. او معتقد بود که در این آزمایش، ذره‌ای مرموز تولید می‌شود که بدون برهم‌کنش با دستگاه‌های آشکارساز، مقداری از انرژی و تکانه‌ی واکنش را با خود می‌برد.

نوترینو به‌ندرت وارد برهمکنش می‌شود و برخلاف تصور قبلی، اندکی جرم دارد

فردریک رینز (frederick reines) در زمینه‌ی تشعشات هسته‌ای و پرتوهای رادیواکتیو تحقیق می‌کرد که همین تحقیقات در سال ۱۹۵۶ منجر به کشف و اثبات وجود نوترینو شد. نوترینو یک ذره‌ی بنیادی و از نظر الکتریکی خنثی است و به‌ندرت وارد برهم‌کنش می‌شود. همین موضوع یکی از دلایلی است که این ذره، مدت‌های طولانی از نگاه دانشمندان دور بود. نوترینوها تقریبا نزدیک به سرعت نور حرکت می‌کنند و قادرند از درون مواد بدون هیچ برهم‌کنشی عبور کنند. نوترینوها دارای جرم بسیار اندک و غیر صفر هستند. این ذرات شبح‌مانند، از آنجایی که بار الکتریکی ندارند، حتی تحت تاثیر جریان‌های مغناطیسی نیز قرار نمی‌گیرند و بدون هیچ اثری از میان قوی‌ترین میدان‌های مغناطیسی به‌راحتی عبور می‌کنند. این ذرات در فرآیندهایی همانند فعل و انفعالات هسته‌ای خورشید یا برخورد پرتوهای کیهانی شکل می‌گیرند.

بیشتر نوترینوهایی که از زمین عبور می‌کنند، بر اثر فرآیندهای خورشیدی به‌وجود می‌آیند و در هر ثانیه، از هر سانتی‌متر مربع زمین، حدود ۶۵ میلیارد نوترینوی خورشیدی عبور می‌کنند. در سال ۱۹۱۴، جیمز چادویک به مسئله‌ی ابهام‌آمیزی مربوط به انرژی حرکتی ذراتی که از مواد رادیواکتیو صادر می‌شوند برخورد کرد؛ ولی نتوانست به نتیجه‌ی خاصی دست پیدا کند. ولفگانگ پائولی در سال ۱۹۳۰ ، حتی قبل از کشف نوترون‌ ایده‌ی وجود نوترینو را مطرح کرد ولی نتوانست صحبت‌های خود را اثبات کند و معمای چادویک همچنان نامشخص باقی ماند تا اینکه در سال ۱۹۵۶ فردریک رینز به همراه کلاید کووان، توانست وجود نوترینوها را اثبات کند. فردریک رینز به دلیل کشف نوترینوها در سال ۱۹۹۵، موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک شد. اما اولین جایزه‌ی نوبل فیزیک در رابطه با نوترینوها، در سال ۱۹۸۸ به لیان لدرمن، ملوین شوارتز و جک اشتینبرگر، تعلق گرفته بود.

این سه فیزیکدان در سال ۱۹۶۲ موفق به کشف نوع دومی از نوترینوها شده بودند. در چارچوب مدل استاندارد ذرات، نوترینوها در کنار الکترون‌ها و میون‌ها، که هیچ‌یک از آنها نقشی در ساختاربندی هسته‌ی اتم ندارند، به لپتون‌‌ها شکل می‌دهند. کوون و رینز موفق به کشف نوترینوهایی از نسل اول لپتون‌ها، به‌نام الکترون‌ نوترینو شده بودند؛ در حالی که لدرمن، شوارتز و اشتینبرگر نوترینوهایی از نسل دوم لپتون‌ها به‌نام میون‌ نوترینو را کشف کرده بودند. دستاورد راینز و کوان، گام مهمی در شناخت فیزیک نوترینوها محسوب می‌شد. این دستاورد، راه را برای توسعه‌ی سیستم‌های آشکارساز نوترینو باز کرد. با توسعه‌ی چنین سیستم‌هایی مشخص شد که نوترینوها هم در خورشید و ستارگان و همچنین در انفجارهای عظیم ابرنواختری نیز به میزان بسیار فراوان ایجاد می‌شوند.

درواقع بیش از ۹۹ درصد انرژی خارق‌العاده‌ی این انفجارهای کیهانی توسط نوترینوها حمل می‌شود. امروزه می‌دانیم که نوترینو، یکی از فراوان‌ترین ذرات جهان است به‌ طوری‌که در هر پروتون، حدود یک میلیارد نوترینو در جهان وجود دارد. نوترینوها ذراتی هستند که به‌ندرت با دیگر ذرات از جمله ماده، وارد برهم‌کنش می‌شوند. آنها سه نوع هستند که با نام الکترون، میون و تاو شناخته می‌شوند. برندگان نوبل سال ۲۰۱۵، نشان دادند که وقتی نوترینوها با سرعت نزدیک به نور حرکت می‌کنند، می‌توانند تغییر نوع بدهند و مثلا از الکترون تبدیل به میون شوند. نوترینوها برخلاف چیزی که قبل از آن تصور می‌شد، کاملا فاقد جرم نیستند.

نوترینو: اسرارآمیزترین و عجیب‌ترین ذره‌ی بنیادی شناخته شده

دستاورد راینز و کوان در شناخت نوترینوها، باعث شد راه را برای توسعه‌ی سیستم‌های آشکارساز نوترینو باز کند

به این دلیل که طبق نظریه‌ی نسبیت خاص انیشتین، ذرات بی‌جرم با سرعت نور حرکت می‌کنند و زمان برای آن‌ها ثابت است، در نتیجه نمی‌توانند تغییر ماهیت بدهند. این یافته‌ها باعث شد که پنجره‌ای جدید در فیزیک‌ ذرات باز شود و پژوهشگران به دنبال زمینه‌هایی مانند نوسان نوترینوها، بروند. مطالعه‌ی این نوسان‌ها باعث می‌شود که بتوانیم به پرسش‌های بنیادین، مثل اینکه چرا به هنگام تکامل عالم، به یک‌باره نسبت ماده به پاد ماده افزایش یافت، پاسخ بدهیم. نوترینوها عجیب‌ترین و ناشناخته‌ترین نوع شناخته شده از اجزای زیراتمی هستند. نوترینوها با گذشت زمان از عناصر رادیواکتیو به‌وجود می‌آیند و به‌ندرت با ماده تعامل دارند. در نتیجه مشاهده و مطالعه‌ی آن‌ها بسیار سخت است. هر ثانیه، میلیاردها نوترینو با سرعت نزدیک به نور از زمین عبور می‌کنند. نوترینوها را تنها زمانی می‌توان مشاهده کرد که به‌صورت غیرمستقیم با اجزای دیگری برخورد و تولید میون می‌کنند.

بر اساس نظریه‌ی نسبیت انیشتین، سرعت نور یک ثابت جهانی است که بخشی از معادله معروف E = mc2 را به خود اختصاص داده است. در این معادله، E انرژی، m جرم و c سرعت نور را نشان می‌دهد. این نسبیت پیش‌بینی می‌کند که اگر جسمی با سرعتی فراتر از سرعت نور حرکت کند باید جرمی بی‌نهایت بزرگ داشته باشد. به‌همین دلیل سرعت نور تاکنون به‌عنوان یک نقطه‌ی نهایی شکست‌ناپذیر شناخته شده است. یک دهه قبل، گروهی از دانشمندان پالس‌هایی از سرعت مافوق نور را کشف کردند.

هرچند این کشف تنها یک اثر اپتیکی بود، این تردید را به وجود آورد که سرعت یک فوتون مجزا به چند روش می‌تواند از سرعت نور بیشتر شود. نتایج این بررسی‌ها نشان داد که حتی یک فوتون مجزا که واحد پایه‌ی نور است همانند سرعت فاز، امواج الکترومغناطیس محدود به سرعت نور است. بر اساس نظریه‌ی نسبیت انیشتین، در سرعت فراتر از سرعت نور، جسم فرضی هم در حالت سکون و هم در حالت شتاب، تنها می‌تواند دارای یک جرم مجازی باشد. این جسم می‌تواند در فضایی حرکت کند که هنوز وجود ندارد. در حقیقت قادر است در یک فضای منفی و در یک زمان وارونه، حرکت کند و توالی زمانی‌اش از آینده به گذشته برود. به همین دلیل، بسیاری از دانشمندان معتقدند در صورتی که به سرعتی فراتر از سرعت نور برسیم، می‌توانیم با جهتی منفی در زمان حرکت کنیم.

دانشمندان تخمین می‌زنند که نوترینوها می‌توانند از قطعه‌ای از سرب به قطر ۱۰ تریلیون کیلومتر (سال نوری) عبور کنند بدون اینکه به یک اتم آن برخورد کنند. با این حال، این ذرات همه جا هستند؛ هرچند از وجودشان آگاه نیستیم اما میلیاردها عدد از این ذرات، هر ثانیه از بدن ما رد می‌شود. مسئله‌ی نوترینوی خورشیدی از اینجا منشا می‌گیرد که مقادیر نوترینوی رصد شده در خورشید، یک سوم مقداری بود که ما انتظارش را داشتیم. به همین دلیل یا درک ما از همجوشی هسته‌­ای ناقص است و یا مسئله‌ی­ مرموزی در مورد نوترینوها وجود داشت که ما از آن بی­ خبر بودیم. تقریبا همزمان با شروع رصد میزان نوترینوی خورشید، محققان کشف کردند که الکترون دو ذره‌ی خواهر با نام­‌های میون و تاو دارد که هر کدام یک پادذره‌ی نوترینو دارند.از کلیدی‌ترین فرآیندهایی که منجر به تولید انرژی عظیم ستارگان می‌شود، واکنش «واکنش زنجیره‌ای پروتون ـ پروتون» است.

به دام انداختن نوترینو‌ها بسیار مشکل است، در هر ثانیه میلیارد‌ها نوترینو از بدن ما عبور می‌کنند

این واکنش با شرکت چهار اتم هیدروژن آغاز می‌شود و به تولید یک اتم هلیوم و دو اتم هیدروژن می‌انجامد. گام اول از این واکنش چندمرحله‌ای، ترکیب دو هسته‌ی هیدروژن (یا دو پروتون) با یک هسته‌ی دوتریوم (متشکل از یک پروتون و یک نوترون)، که با تولید یک پوزیترون و یک نوترینو همراه است؛ پوزیترون، ذره‌ای هم‌جرم با الکترون اما با بار مثبت است. براساس مدل‌سازی‌های اخترشناسان از ساختار درونی خورشید، میزان شار دریافتی از نوترینوهای خورشیدی در زمین باید معادل هفتاد میلیارد نوترینو در هر ثانیه از هر سانتیمتر مربع، باشد. در اواخر دهه‌ی ۱۹۶۰ فیزیک‌دانان آمریکایی، ریموند دیویس و جان باکال، آشکارساز بزرگی را برای سنجش شار نوترینوهای دریافتی از خورشید، ساختند.

این آشکارساز، دارای ۳۷۸ هزار لیتر ترکیب تتراکلرواتیلن بود که در عمق ۱۴۷۸ متری زمین، در معدن طلای هومستیک واقع در ایالت داکوتای شمالی، مستقر شده بودند. دلیل استقرار آشکارساز در عمق زمین این بود که تاثیر پرتوهای مزاحم کیهانی و سایر نویزهای پس‌زمینه به حداقل برسد. وقوع ابرنواختر سال ۱۹۸۷، از آن جهت اهمیت داشت که فیزیک‌دانان برای نخستین بار شاهد گسیل ناگهانی نوترینوهای کیهانی از سمتی به غیر از سمت خورشید بودند؛ به‌طوری‌که اندازه‌گیری دقیق لحظه‌ی برخورد نوترینوهای دریافتی از آن جهت، ممکن بود.

اما عجیب‌تر این بود که ناهمخوانی بسیار ناچیزی بین زمان دریافت نوترینوهای گسیلی از آن ابرنواختر در آشکارساز سوپرکامیوکانده‌ی ژاپن، و آشکارساز نوترینویی (IMB) در معدن فیرپورت اوهایو، تشخیص داده شد. هرچند که شار نوترینوهای دریافتی از این ابرنواختر به حدی نبود که بتوان نتیجه‌ای قطعی از این ناهمزمانی گرفت، اما بهترین توضیحی که می‌شد برای آن مطرح کرد، جرم‌دار بودن نوترینوها بود. از برخورد پرتوهای کیهانی با مولکول‌های جو فوقانی زمین، میون‌ نوترینوها تولید می‌شدند. محققان آشکارساز کامیوکانده‌ی ژاپن متوجه شدند که شار دریافتی از نوترینوهایی که دقیقا از بالای آشکارساز وارد می‌شدند، بیشتر از متوسط شار نوترینوهای دریافتی از سایر جهات است.

این می‌توانست نشانه‌ای دال بر تبدیل میون‌ نوترینوها به نوعی دیگر باشد؛ زیرا در طول مسافت نسبتا کم جو فوقانی زمین تا سطح آشکارساز، میون‌ نوترینوهای تولیدشده در جو هم، فرصت کمتری برای دگردیسی دارند، و لذا آشکارساز کامیوکانده، که تنها به میون‌ نوترینوها حساس است، مقادیر بیشتری میون‌ نوترینو را از سمت جو زمین دریافت می‌کند. سه سال بعد، شواهد مستقلی مبنی‌بر وقوع دگردیسی نوترینوها در مشاهدات آشکارساز سادبری کانادا (SNO) هم به دست آمد. این آشکارساز قادر به تمایز الکترون‌ نوترینوها از میون‌ نوترینوها و تاو نوترینوها است. همچنین مشاهد‌ه‌های خورشید نشان می‌داد که حدود ۳۵ درصد از نوترینوهای خورشیدی از نوع الکترون‌ نوترینو هستند، و سایر آنها از دو نوع دیگر هستند.

آشکارسازهای نوترینو نمی‌توانستند نوترینوی الکترون را رصد کنند در نتیجه اگر خورشید میزان نوترینوی محاسبه شده را در سه نوع مختلف تولید می­‌کرد، راز این مسئله حل شده بود اما خورشید نمی‌توانست هر سه نوع نوترینو را تولید کند؛ زیرا واکنش ‌های همجوشی در خورشید، تنها نوترینوی الکترون را تولید می­‌کنند. تنها جواب معقول برای این مسئله، تبدیل نوترینوی الکترون به دیگر انواع آن بود اما براساس نظریه‌ی­ استاندارد فیزیک ذرات، نوترینوها بدون جرم هستند. این ذرات با سرعت نور در حال حرکت­‌اند و ممکن نیست که بتوانند به انواع دیگر نوترینوها تبدیل شوند. البته اگر نوترینوها جرم داشتند امکان تغییر نوع در آنها وجود داشت. اما مشخص شد که جرم نوترینو با جرمی که ما با آن روبه‌رو هستیم، مشابه نیست.

در نظریه‌ی استاندارد ذرات، نوترینوها توسط نیروی الکتروضعیف کنترل می­‌شوند که این نیرو، واحدسازی نیروی الکترومغناطیسی بارها، مغناطیس و نیروی هسته‌­ای ضعیف است. نظریه‌ی الکتروضعیف یک نظریه‌ی کوانتومی است پس اصل عدم قطعیت نیز در این میان وجود دارد. بنابراین، شما می­‌توانید جرم و یا نوع یک نوترینو را محاسبه کنید و نه هر دو را. در واقع ما نمی‌­توانیم بگوییم نوع خاصی از الکترون، دارای جرم خاصی است. به دلیل وجود سردرگمی کوانتومی میان جرم و نوع الکترون، ما همواره محدودیت دانستن هم‌زمان هر دوی آنها را داریم. طبق نظریه‌ی ذرات، سه نوع جرم و سه نوع نوترینو وجود دارد. چیزی که یک نوترینوی الکترون را از یک نوترینوی میون متفاوت می‌کند، ترکیب کوانتومی سه جرم مختلف آن است.

نوترینو: اسرارآمیزترین و عجیب‌ترین ذره‌ی بنیادی شناخته شده

نوترینو، یکی از فراوان‌ترین ذرات جهان است و بیش از ۹۹ درصد انرژی انفجارهای کیهانی را حمل می‌کند

پس چطور نوترینوهایی با جرم مبهم کوانتومی می‌تواند مسئله­ نوترینوی خورشیدی را حل کند؟ بررسی‌ها نشان می‌دهد که هر حالت ­ویژه‌ی جرم، سرعت متفاوتی دارد. در نظریه‌ی کوانتوم، هر حالت جرمی طول موج متفاوتی دارد پس با تغییر این حالت­­‌ها، تداخل در موج­‌های آنها ایجاد می­‌شود. این پدیده را نوسان نوترینو، می­‌نامند. بنابراین، با حرکت یک نوترینوی الکترون در کیهان، این نوترینو بین حالات مختلف نوسان می­‌کند و شانس رصد این الکترون به شکل میون یا تاو بیشتر و کمتر می­‌شود. هر ثانیه حرکات اتمی بسیار زیادی توسط ما انجام می‌شود اما این ذرات تحت تاثیر ما قرار نمی‌گیرند زیرا نوترینوها تنها با اجزای دیگر و از طریق نیروی هسته‌ای بسیار ضعیف ارتباط برقرار می‌کنند. این به معنای آن است که نوترینوها باید به حدی به اجزای دیگر نزدیک باشند که بتوانند هسته‌ی آنها را لمس کنند و تنها در این زمان است که نیروی هسته‌ای ضعیف، می‌تواند بر روی آنها تاثیر بگذارد.

همین امر نیز موجب می‌شود تا تشخیص نوترینوها به صورت عجیبی سخت باشد و به همین دلیل نیز فیزیک‌دانان آزمایش‌های مربوط به نوترینو را در درون زمین انجام می‌دهند زیرا بهتر است تا از تداخل عواملی مانند تابش پرتوهای کیهانی به زمین، دوری کنند. اخیرا انجام آزمایشاتی عجیب، باعث شد تا دانشمندان به وجود نوترینوی چهارمی به نام «نوترینوی استریل» پی ببرند که هیچ تعاملی با اجزای دیگر ندارد ولی می‌تواند با نوترینوهای دیگر تداخل ایجاد کند. چنین پدیده‌ای را می‌توان بسیار بزرگ به حساب آورد؛ زیرا وجود آن می‌تواند از رازهایی مانند دلیل جرم داشتن نوترینوها، طبیعت ماده‌ی تاریک، دلیل وجود ماده‌‌های بیشتر نسبت به پادماده در اوایل پدید آمدن جهان پرده بردارد.

یک گروه تحقیقاتی آرایه‌ای از ۵ هزار و ۱۶۰ موج‌یاب را در درون یخ‌‌های قطب جنوب قرار دادند. این موج‌یاب‌ها برای شناسایی نوترینوهای که توسط برخورد اشعه‌های کیهانی در جو فوقانی زمین تشکیل می‌شوند، بسیار ایده آل هستند. خود زمین هم تمامی نویزهای اشعه‌های کیهانی و دیگر اجزا را پالایش می‌کند و تنها نوترینوها می‌توانند از آن عبور کنند. هر از گاهی، یک نوترینو با یک هسته‌ی برخورد می‌کند و یک میون تشکیل می‌شود. وقتی این امر به وقوع می پیوندد از خود نوری آبی ساتع می‌کند که شبیه به یک انفجار صوتی خواهد بود. نظریه‌پردازان بر اساس مشاهده‌های اولیه‌ی خود از وجود نوترینوی استریل خبر دادند که سیگنال‌های آن تنها در درون محدوه‌ی انرژی خاصی به نمایش در می‌آمدند. با این حال هیچ نشانی از وجود این نوترینو در تمامی اطلاعات ثبت شده و آزمایش‌های جدید به دست نیامده است.

دانشمندان خیلی صبر کرده‌اند اما ظاهرا صبر آنها به ثمر نشسته است و به نظر می‌رسد که نوترینو در درک بسیاری از معماهای فیزیک مدرن نقش کاملا حیاتی دارد؛ مثلا چرا کیهان عمدتا از ماده تشکیل شده است؟ آکادمی علمی سلطنتی سوئد، جایزه‌ی نوبل فیزیک ۲۰۱۵ را به تاکاکی کاجیتا (Takaaki Kajita) و آرتور بی مک دونالد (Arthur B. McDonald)، برای کشف ارتعاشات نوترینو اهدا کرد. نوترینوها از نظر فراوانی در کائنات، پس از فوتون‌ها، در مقام دوم قرار دارند. این ذرات در واکنش‌‌های هسته‌‌ای، مثلا در خورشید و ستاره‌ها، ایجاد می‌شوند. آنها بسیار اندک با محیط پیرامونشان برهمکنش می‌کنند، مثلا آنها می‌توانند بدون اینکه متوقف شوند از درون زمین رد شوند. هر لحظه هزاران نوترینو در حال عبور از بدن شما هستند. یک نوترینوی میون می‌تواند تبدیل به یک نوترینوی تاو شود. در واقع آنها ارتعاش می کنند. این مشاهدات توسط دو گروه تحقیقاتی، یکی در ژاپن و دیگری در کانادا انجام شد.

این کشف، ثابت می‌کند که نوترینوها که تا قبل از این تصور می‌شد، جرمی ندارند، دارای جرم اندکی هستند. از آنجایی که نوترینوها یکی از فراوان‌ترین ذرات عالم هستند، قطعا دید ما را نسبت به هستی تغییر می‌‌دهد. مدل استاندارد فیزیک در مورد درونی‌ترین عملکرد ماده بسیار موفق نشان داده و در برابر همه چالش‌های تجربی برای بیش از دو دهه مقاومت کرده بود. اما بر اساس این مدل، نوترینوها فاقد جرم هستند، رصدهای جدید به‌طور واضحی نشان داد که مدل استاندارد نمی‌تواند نظریه‌ی کاملی در مورد اجزای بنیادین جهان ارائه کند. کشفی که برنده‌ی جایزه نوبل فیزیک امسال شد، بینش‌های مهمی را در مورد همه نوترینوهای جهان، اعم از پنهان و آشکار ارائه کرده است.

پس از فوتون‌ها یا همان ذرات نور، نوترینو‌ها بیشترین تعداد ماده را در کل کیهان به‌ خود اختصاص داده‌اند؛ زمین به‌طور مداوم توسط آن‌ها بمباران می‌شود. بسیاری از نوترینوها در واکنش بین تابش کیهانی و جو زمین ایجاد می‌شوند. سایر آن‌ها در اثر واکنش‌های هسته‌ای درون خورشید تولید می‌شوند. هزاران میلیارد نوترینو در هر ثانیه از درون بدن ما عبور می‌کنند و تقریبا چیزی نمی‌تواند جلوی عبور آن‌ها را بگیرد. نوترینوها دست‌نیافتنی‌ترین ذرات بنیادی طبیعت هستند. اکنون آزمایشات ادامه داشته و کارهای زیادی در سراسر جهان برای شکار نوترینوها و بررسی ویژگی‌های آن‌ها در حال انجام است.

منبع : زومیت

پیکان زمان حقیقت مطلق نیست؛ یک مفهومی نسبی است

پیکان زمان حقیقت مطلق نیست؛ یک مفهومی نسبی است

پیکان زمان یکی از کمیت‌های فیزیکی است که تغییرات آن، همواره بر اساس جهت خاصی است؛ اما گویا این یک حقیقت مطلق نیست.

گروهی بین‌المللی از پژوهشگران، آزمایشی ترتیب داده‌اند که نشان می‌دهد پیکان زمان، یک مفهومی نسبی است و حقیقت مطلق نیست. این پژوهشگران، گزارش آزمایش خود را در پایگاه arXiv منتشر کرده‌اند و در آن به شرح آزمایش و نتیجه‌ی حاصل‌شده پرداخته‌اند؛ همچنین آن‌ها توضیح داده‌اند که این آزمایش، قانون دوم ترمودینامیک را به هیچ عنوان نقض نمی‌کند. قانون دوم ترمودینامیک بیان می‌کند که آنتروپی یا اختلال همواره با گذشت زمان، افزایش پیدا می‌کند. به بیان دیگر، تمام فرآیندهای ترمودینامیکی با گذشت زمان، افزایش آنتروپی را به همراه دارند و به همین دلیل، هر چیزی که در اطراف ما وجود دارد، به نظر می‌رسد که رو به جلو حرکت می‌کند و شکوفا می‌شود. این قانون می‌تواند توضیح دهد که چرا چای داغ با گذشت زمان به جای آن‌که بیشتر داغ شود، میل به سرد شدن دارد.

در این آزمایش جدید، پژوهشگران موفق شده‌اند یک مورد خاص را بیابند که از این قاعده مستثنا است؛ اما قوانین فیزیک را با توجه به تعریفی که دارند، نقض نمی‌کند. مطمئناً بارها در مورد ذرات درهم‌تنیده شنیده‌اید و کم و بیش با آن‌ها آشنایی دارید. گاهی اوقات، دو ذره هیچ‌گاه در یک زمان وجود نداشته‌اند؛ یعنی ممکن است یک ذره در زمانی به وجود آمده باشد و ذره مشابه دیگر، در زمان متفاوتی به وجود آمده باشد؛ اما بر هم اثر متقابل می‌گذارند (درهم‌تنیده هستند) و امکان ارتباط با یکدیگر دارند. به این پدیده، درهم‌تنیدگی کوانتومی گفته می‌شود.

یک ذره می‌تواند بین دو حالت دلخواه، روبه عقب یا جلو حرکت کند؛ اما این تغییرات مکان، دقیقاً توسط ذره دیگر در جای دیگری تقلید می‌شود. در اصل، این دو ذره پیش‌تر بر یکدیگر اثر متقابل گذاشته‌اند؛ اما به هر دلیلی از یکدیگر جدا شده‌اند. طبق پدیده‌ی درهم‌تنیدگی کوانتومی، این دو ذره حتی پس از جدایی نیز مواردی مشترک خواهند داشت که عیناً توسط هر یک تقلید می‌شود. از جمله‌ی این کیفیت‌های مشترک می‌توان به قطبی شدن یا چرخش دو ذره اشاره کرد. به‌طور کلی، سرعت تبادل اطلاعات بین این دو ذره‌ی جداشده، بیشتر از سرعت نور خواهد بود. این یکی از ویژگی‌ها شناخته‌‌شده‌ی ذرات درهم‌تنیده است؛ اما این ذرات، ویژگی دیگری دارند که کمتر شناخته شده است و در دنیای بزرگ، رخ نمی‌دهد.

در آزمایش جدید، پژوهشگران از این ویژگی خاص استفاده کرده‌اند تا مسیر پیکان زمان را تغییر دهند. در جریان این آزمایش، پژوهشگران تغییراتی در دمای هسته‌ی دو اتم هیدروژن و کربن که در مولکول تری کلرومتان هستند، اعمال کردند؛ به این صورت که دمای هسته‌ی اتم هیدروژن بیشتر از دمای هسته‌ی اتم کربن شد. سپس پژوهشگران این دو اتم را تحت نظر گرفتند تا ببینند حرارت به کدام سمت حرکت می‌کند. وقتی که هسته‌های این دو اتم با یکدیگر ارتباطی (از نظر درهم‌تنیدگی) نداشتند، حرارت همان‌طوری که انتظار می‌رفت جریان یافت؛ یعنی از هسته‌ی گرم‌ هیدروژن به سمت هسته‌ی سرد کربن حرکت کرد.

پیکان زمان حقیقت مطلق نیست؛ یک مفهومی نسبی است

اما هنگامی که پژوهشگران هسته‌های هیدروژن و کربن را در مولکول تری کلرومتان با یکدیگر مرتبط ساختند یا به‌اصطلاح درهم‌تنیده کردند، حرارت دقیقاً به شکل معکوس حرکت کرد؛ یعنی هسته‌ی اتم کربن، اندک گرمایی که داشت از دست داد و این حرارت به سمت هسته‌ی گرم اتم هیدروژن حرکت کرد. هسته‌ی گرم، گرم‌تر  و هسته‌ی سرد، سردتر از قبل شد. مشاهده‌ی این پدیده، قانون دوم ترمودینامیک را نقض نمی‌کند؛ زیرا در قانون ترمودینامیک به وجود ارتباط بین ذرات هیچ‌گونه اشاره‌ای نشده و از خاصیت درهم‌تنیدگی در این قانون استفاده نشده است.

پژوهشگران به‌زودی جزئیات بیشتری از انجام این آزمایش و آزمایش‌های مشابه دیگر منتشر خواهند کرد تا مفهوم پیکان زمان را بهتر درک کنیم.

منبع : زومیت

کشف ۱۷ نوع جدید ژنتیکی مرتبط با عمر طولانی

کشف 17 نوع جدید ژنتیکی مرتبط با عمر طولانی

محققان دانشگاه کانکتیکات طی یک مطالعه جدید در مقیاس بزرگ ۱۷ نوع جدید ژنتیکی مرتبط با طول عمر را شناسایی کردند.

یک تحقیق گسترده و جدید بین‌المللی تعداد انواع ژنتیکی مرتبط با طول عمر را بیش از سه برابر کرد.

این مطالعه که به بررسی ارتباط ژنتیکی میان افراد با والدین‌شان که عمر طولانی داشته‌اند می‌پردازد، ویژگی‌های جدید و متمایز ژنتیکی مرتبط با طول عمر را کشف کرد. در حالیکه همچنین به طور غیرمنتظره مسیرهای ژنتیکی بالقوه جنسیتی را برای زندگی طولانی‌تر نشان می‌دهد.

البته بسیاری از عوامل وجود دارد که تعیین می‌کند عمر فرد چه اندازه باشد. محیط و شیوه زندگی نقش مهمی در طول عمر شخص بازی می‌کنند، اما وراثت پذیری ژنتیکی نیز مرتبط است.

مطالعات بر روی دوقلوها نقش تعیین کننده ۲۰ تا ۳۰ درصدی ژنتیک را در تعیین طول عمر شخص نشان می‌دهند.

مطالعات پیشین در مورد اینکه چه نوع ژنتیک خاصی می‌تواند با طول عمر بیشتر همراه باشد، پیوند قابل حدس ژن‌های مرتبط با بیماری قلبی و زوال عقل را با طول عمر شناسایی کرد.

این مطالعه جدید، یک رویکرد جدید را به کار گرفت و روی جستجوی پیوستگی‌های ژنتیکی در افراد با سابقه خانوادگی طول عمر طولانی‌تر متمرکز شد.

این مطالعه شامل مجموعه‌ای گسترده از ۳۸۹ هزار و ۱۶۶ مورد بود و نه تنها ارتباط هشت نوع ژنتیکی که قبلا شناسایی شده بودند را با طول عمر تایید کرد، بلکه ۱۷ نوع جدید را شناسایی کرد که تعداد کل آنها را به ۲۵ رساند.

“لوک پیلینگ”، محقق پژوهش می‌گوید: ما راه‌های جدیدی را کشف کرده‌ایم که به بقا کمک می‌کند و همچنین قبلی‌ها را تایید کرده است. این کشفیات، اهداف بالقوه قابل تغییر را برای کاهش خطر مرگ زودرس و بهبود سلامت فراهم می‌سازد.

انواع جدید ژنتیکی کشف شده توسط این مطالعه نقش‌های گوناگونی نظیر تاثیر بر بیماری خودایمنی و فشار خون بالا بازی می‌کنند. اما شاید جالب‌ترین کشف مربوط به ژن‌های احتمالی طول عمر جنسیت خاص باشد.

بیماری خودایمنی به دسته‌ای از بیماری‌ها گفته می‌شود که بر اثر خودایمنی ایجاد شوند. بیماری خودایمنی هنگامی رخ می‌دهد که دستگاه ایمنی بدن به اشتباه حمله به خود بدن را آغاز می‌کند.

بیماری‌های خودایمنی می‌توانند اندام‌ها و بافت‌هایی از جمله گلبول‌های سرخ خون، عروق خونی، غده تیروئید، لوزالمعده، عضلات، مفاصل و پوست را درگیر کنند.

۳ نوع جدید ژنتیکی در رابطه با مادران با طول عمر بالا و ۸ مورد با پدران در ارتباط بود. این کشف غیرمنتظره جنسیتی قطعا منطقه‌ای است که مستحق مطالعه بیشتر است و نشان می‌دهد پتانسیل توسعه روش‌های مختلف افزایش طول عمر ژنتیکی برای مردان و زنان وجود دارد.

این مطالعه به درستی نتیجه گیری می‌کند که طول عمر انسان قطعا یک ویژگی چندوجهی است و هیچ ژن ضدپیری جادویی وجود ندارد که بتواند زندگی فرد را طولانی کند. البته به این معنا هم نیست که جستجو برای ژن‌های مرتبط به طول عمر بیهوده است، هر چند جمع آوری داده‌ها کمک خواهد کرد و امید می‌دهد که تلاش بیشتر برای درمان ژنتیکی می‌تواند کیفیت زندگی ما را به خوبی بهبود بخشد.

این مطالعه در نشریه Aging منتشر شده است.

منبع : ایسنا

کشف ۴۰۰ گونه جدید جانوری در آمازون

کشف 400 گونه جدید جانوری در آمازون

محققان می‌گویند صدها گونه جدید جانوری را در آمازون کشف کرده‌اند.

محققان اعلام کردند  ۴۰۰ گونه جدید جانوری را در آمازون کشف کرده‌اند. محققان مرکز حیات وحش جانی می‌گویند در سال جاری میلادی ۳۸۱ گونه جانوری شامل ۹۳ ماهی، ۱۹ خزنده، ۱ پرنده، ۲۰ پستاندار و ۳۲ دو زیست در ۹ کشور حوزه آمازون کشف شده است. این محققان هشدار می‌دهند عموم این حیوانات در نقاطی قرار دارند که به دلیل فعالیت‌های مخرب انسانی، احتمال نابودی آنان وجوددارد.

کشف 400 گونه جدید جانوری در آمازون

منبع : شفقنا

خطر بزرگ سیارکی از بیخ گوش زمین گذشت

خطر بزرگ سیارکی از بیخ گوش زمین گذشت

سیارکی عظیم از فاصله ۱۱۷۴۸۰ کیلومتری زمین رد شده و جالب آنکه ناسا یک روز پس از این رویداد، متوجه آن شد. این سیارک در صورت برخورد، شهری به بزرگی نیویورک را ویران می کرد.

به گزارش مهر به نقل از تلگراف، در نهم نوامبر سیارکی که می تواند شهری به بزرگی نیویورک را ویران کند، با سرعت ۹ کیلومتر برثانیه از کنار زمین گذشت.

این سیارک عظیم که ۲۰۱۷VL۲ نامیده شده، از فاصله ۱۱۷۴۸۰ کیلومتری زمین گذشت. این مسافت حدود یک سوم فاصله میان زمین و ماه است.

قطر این سیارک بین ۱۶ تا ۳۲ متر اعلام شده و به عقیده دانشمندان در ۲۱۲۵ دوباره از کنار زمین می گذرد.

جالب آنکه ستاره شناسان ناسا یک روز پس از آنکه سیاره از کنار زمین گذشت، آن را رصد کردند. این احتمالا نخستین صخره مرگباری است که رصدخانه Mauna Loa در هاوایی آن را رصد کرده است.

این سیارک در صورت برخورد با زمین تا شعاع ۶ کیلومتری محل تصادم را با خاک یکسان می کرد

خطر بزرگ سیارکی از بیخ گوش زمین گذشت

منبع : مهر

هایپررئالیسم یا واقع‌گرایی افراطی

هایپررئالیسم یا واقع‌گرایی افراطی

فزون‌واقع‌نمایی یا واقع‌گرایی افراطی یا هایپررئالیسم (Hyperrealism) رویکردی به واقع‌نمایی با الهام از هنر عکاسی است که در آن به‌صورت بسیار دقیق و عکس‌گونه، چهره و پیکر انسان و اشیای صنعتی در ابعاد بزرگ تصویر می‌شود.

هایپر رئالیسم سبکی از نقاشی است که از هنر عکاسی الهام می‌گیرد. در این گونه نقاشی‌ها، شما شاهد عکس‌گونه بودن چهره انسان یا اشیای کشیده شده هستید. در این نوع نقاشی، جزییات دقیق تصویر کشیده می‌شود و تصویر ترسیم شده، حالت فرا واقعی پیدا می‌کند.

نقاشیهای هایپر رئالیسم بیش‌تر شبیه عکس هستند تا تصویر. به گونه‌ای که شما با دیدن این تصاویر، مرز بین نقاشی و عکس را گم خواهید کرد.

در هایپررئالیسم که می‌توان آن را سبکی از مجسمه‌سازی نیز دانست، هنرمند به صورتی کاملاً واقع‌گرایانه و با الهام از یک تصویر یا عکس، اثری بسیار دقیق و واقعی را ثبت می‌کند.

هایپررئالیسم یا واقع‌گرایی افراطی

اگرچه در برخی موارد هنر به معنای تاکید بر جدا شدن از واقعیت است، اما سبک هایپر رئالیسم یا فراواقعیت به طور کامل این مرز را از میان می‌برد. در حقیقت، نقاشی‌ها و مجسمه‌هایی که توسط هنرمندان هایپر رئالیست خلق می شوند تفاوتی با عکس‌های وضوح بالا ندارند.

این در شرایطی است که برای خلق برخی نقاشی‌های هایپر رئالیسم تنها از ابزارهای ساده‌ای مانند مداد و خودکار استفاده می‌شود.

تصاویر هایپر رئالیستیک به طور معمول ۱۰ تا ۲۰ برابر اندازه منبع اصلی بوده، اما هم‌چنان از وضوح بالا در رنگ، دقت و جزییات برخوردار هستند. بسیاری از نقاشی‌های سبک هایپر رئالیسم، با استفاده از رنگ پاش و رنگ‌های اکریلیک، روغنی و یا ترکیبی از هر دو کشیده می‌شوند.

هایپررئالیسم یا واقع‌گرایی افراطی

در فزون‌واقع‌نمایی از عکس استفاده می‌شود، به این ترتیب که از یک صحنه چندین عکس از یک زاویه می‌گیرند، سپس شروع می‌کنند به نقاشی آن صحنه، پس از چاپ عکس‌ها، از آن برای تصحیح خطوط نقاشی و اگر رنگی بودند برای تصحیح رنگ‌ها استفاده می‌کنند؛ البته برای دقت بیش‌تر با شطرنجی کردن عکس کارشان را پیش می‌برند.

«کانالتو» هنرمند ایتالیایی و «ریچارد استس» را می‌توان از نقاشان بارز این سبک نام برد.

مریم نایب رزمگاهی، یکی از هنرمندان ایرانی است که در این زمینه فعالیت می‌کند. پس از اتمام تابلوی «ببر در آب» این هنرمند ایرانی و نخستین واکنش‌های مثبت از جانب سایت‌ها و جامعه هنری، بسیاری از سایت‌های بین‌المللی معتبر و مطرح حیات‌وحش از جمله وایلدلایف پلنت، کریتیو انیمال آرت، وایلد لایوز ، نَت‌جئو و وایلدلایف پیج نیز این اثر را بعنوان یک «اثر هنری بی‌نظیر و البته متفاوت» معرفی کردند. در نهایت سایت فیوری‌اسمایل این اثر را بعنوان یکی از ۱۰۰ نقاشی هنری برجسته در کل دنیا معرفی کرد. فیوری اسمایل در عنوان مطلب خود نوشت: «۱۰۰۰ اثر هنری که سخت می‌توانید باور کنید عکس نیستند» و این یک واقعیت است.

هایپررئالیسم یا واقع‌گرایی افراطی

هایپررئالیسم یا واقع‌گرایی افراطی

هایپررئالیسم یا واقع‌گرایی افراطی

سخت‌ترین زبان دنیا کدام است؟

سخت‌ترین زبان دنیا کدام است؟

 حدود یک میلیارد و ۳۸۰ میلیون نفر در کشور چین زندگی می‌کنند که بخش بسیار زیادی هستند از محصولات موردنیاز مردم جهان را تولید می‌کنند.

با اینکه محصولات چینی در همه‌جای جهان همه‌گیر شده‌است و کشورهای مختلف ارتباطات اقتصادی زیادی با تجار این کشور دارند باید بدانید که یادگرفتن این زبان عجیب و غریب تقریبا محال است و هرچقدر هم که برایش تلاش کنید شما با زبانی روبرو هستید که مهم‌ترین شاخصه زبان‌ یعنی «الفبا» را ندارد! به همین سادگی! چینی‌ها می‌توانند باقی زبان‌ها را مثل آب خوردن یاد بگیرند اما کمتر میلی به این کار دارند. کشوری که اخبار آن به واسطه همین زبان عجیب کمتر به بیرون درز می‌کند. اما در این زبان عجیب و غریب چه می‌گذرد؟

زبانی که الفبا ندارد!

زبان چینی بیش از ۸۰هزارکاراکتر دارد که خود چینی‌ها هم همه آن را نمی‌شناسند و به طور روزانه از هزار کاراکتر آن استفاده می‌کنند.

کاراکترهای زبان چینی به چندین نوع هستند طوری که زبان روز این کشور با زبان سنتی آن تفاوت زیادی دارد طوری که تحصیل کرده‌های زبان چینی نمی‌توانند آن را تشخیص دهند.

زبان چینی کاملا نقاشی‌است که تبدیل به خط شده‌است برای همین به زبان «اندیشه نگار» یا «مفهوم‌گرا» نیز شناخته می‌شود.

به طور مثال مفهوم « حساب‌کردن» و «شمردن» کاراکتر اولیه‌اش یک زنی بوده که نشسته و یک سینی جلوی خود دارد و در حال پاک کردن برنج است. در کاراکترهای سنتی می‌توانی ببینید. اما یک مقداری امروزیش که کرده‌اند تفاوت پیدا کرده‌است. اما اگر کاراکترهای سنتی را ببینید کاملا میفهمید که کدام نماد خوردن است.

اگر زبان چینی هم ندانید می‌فهمید که این نماد نماد انسان است. مثلا کاراکتری وجود دارد که بغل هرچیزی بیاید یعنی آب دارد. می‌تواند نشان دهنده آب یا رودخانه باشد. با وجود آنکه عده‌ای خط کشورهای آسیایی را شبیه به هم می‌دانند باید گفت که اصلا اینطور نیست و زبان‌های کره‌ای و ژاپنی دارای الفبای مشخص هستند برای مثلا توافق شده که مثلا یک کاراکتر حرف B را نشان می‌دهد.

یک کلمه هزار تلفظ

زبان چینی زبان ادای هجاهای مختلف است و ادای کلمات بسیار محل حساسیت است. هجاهای مشترک چندین معنا دارند که باید دقیق و درست ادا شوند. تقریبا هرهجا چندین معنی می‌دهد. مثلا هجای ma اگر با تلفظ یکنواخت گفته شود به معنی «مادر» است و اگر کشیده تلفظ شود به معنی «اسب» می‌شود که یک تلفظ اشتباه می‌تواند افتضاح به بار بیاورد. برای همین یک سری کلماتی که در طول روز بسیار استفاده می‌شوند از زمان تولد کودک رویی کار آن‌ها کار می‌شود تا دقیق و درست در ذهنش حک شود چون تلفظ غلط بسیار اشتباه به وجود می‌آورد. جالب است بدانید هجاها و کلمات چینی برعکس سایر زبان‌ها اغلب به مصوت ختم می‌شوند.

ترجمه همه کلمات حتی اسم شما دوست عزیز

برخلاف فرهنگستان ادب و زبان فارسی که در کشور ما تقریبا هیچ کارایی ندارد و کلمات تولیدی آن موردتوجه قرار نمی‌گیرد؛ چینی‌ها یک فرهنگستان فرهنگ و ادب خیلی قدرتمند دارند که هیچ کلمه‌ای بدون اینکه ازاین فرهنگستان رد شود وارد این کشور نمی‌شود. حتی کلمه «تلفن» که همه دنیا به تلفن می‌گویند اما در چین اصلا اینطورنیست. به طور مثال به موبایل می‌گویند: «سونگ کی سونگ» است که ترجمه تحت لفظی آن «گیرنده برقی جیبی» است. تقریبا هرچیزی در ژاپن معادل دارد حتی اسامی آدم‌ها را ترجمه می‌کنند. به طور مثال اگر کسی به نام «دیوید» به ایران بیاید ما همان «دیوید» صدایش می‌کنیم بعد فارسی یادش می‌دهیم. اما برای چینی‌ها اینطور نیست. اگر کسی بخواهد مدت طولانی کنار چینی‌ها باشد باید اسمش را تبدیل کند و اسم چینی بگذارد وگرنه ناراحت می‌شوند. یا اینکه یک ویژگی را به طرف مقابل نسبت می‌دهند و آن ویژگی را به چینی صدا می‌کنند و خیلی مواظبند تلفظها را طوری انتخاب کنند که معنی بدی ندهد.

خطی چینی هم خوشنویسی دارد

زبان سنتی چینی با زبان دانشگاهی این کشور بسیار تفاوت دارد به طوری که اگر زبان چینی را دانشگاهی بیاموزید هنگام مواجهه با کاراکترهای زبان سنتی چینی چیزی از آن سر در نمی آورید. چینی ها زمانی که شعر می نویسند از بالا به پایین می نویسند در حالی که نوشتن خودشان از چپ به راست است. کشورهایی مثل چین تایپه همچنان با کاراکترهای چینی سنتی می نویسند. یعنی با اینکه گفتارشان یکسان است اما خط شان متفاوت است. «هنر» خوشنویسی در چین کنار اوپرا بسیار محبوب است و چینی‌ها برایش احترام زیادی قائل هستند. اگر ایرانیان با قلم نی خوشنویسی می‌کنند چینی‌ها با پرکلاغ خوشنویسی می‌کنند.

دیکشنری نگو بلا بگو

اگر برای پیدا کردن معنی یک لغت در زبان فارسی یا هر زبان دیگری در فرهنگ لغت از طریق چینش و ترتیب حروف الفبا جستجو می‌کنید. به این فکر می‌کنید برای جستجوی کلمه‌ای در زبان چینی که الفبا ندارد باید چه کار کرد؟چینی‌ها برای کار با دیکشنری زبان چینی باید ترتیب نگارش کلمه را بلد باشند. یعنی بدانند که هرکلمه با چندبار برداشتن قلم از روی کاغذ نوشته می شود. حرکات در زبان چینی ترتیب و مقدم متقاوتی دارند و برای استفاده از دیکشنری ترتیب این حرکات بسیار مهم است. مثلا اگر کلمه ای را خواستید در دیکشنری سرچ کنید باید بدانید که از چند حرکت قلم تشکیل شده است. مثلا ۷ حرکتی ها را بشناسید و بعد رادیکال مشخص را پیدا کنید و بعد از پیدا کردن رادیکال زیر مجموعه اش را ببینید و کلمه موردنظر را پیدا کنید. «رادیکال» یک شکل کاراکتر ثابت است که معنی مشخصی دارد و کلمات نزدیک به آن مفهوم شکل مشابه اما اختلافات جزئی دارند. البته به لطف دیکشنری‌های آنلاین اوضاع کمی روبراه‌تر شده‌است.

چت کردن دو چینی چگونه است؟

با وجود همه این سختی‌ها در زبان چینی فکر کنید دو فرد چینی می‌خواهند باهم چت کنند. چت کردن در این زبان یکی دیگر از پیچیدگی‌ها و دشواریهای مردم چین است. همانطور که ما در گذشته و قبل از ورود زبان فارسی به تلفن‌های همراه حرفهایمان را فینگلیش تایپ می‌کردیم. چینی‌ها هم چیزی معادل همین فینگلیش در فرهنگ خود دارند که به «پینگین» می‌گویند. برای مثال .چینی های برای چت ابتدا تلفظ کلمه را به صورت انگلیسی می نویسند. به طور مثال «xix» که «سیه سیه» خوانده می‌شود. بعد کامپیوتر یا صفحه موبایل هر تعداد کلمه‌ای که تلفظش این است را نشانشان می‌دهد. اما چون تُن صدا نشان دادنی نیست. یک سری کاراکتر جدید را ب شما نشان می دهد که باید بین آن انتخاب کنید. البته حتما باید کاراکتر کلمه موردنظر را بشناسید.

منبع : مهر

ربات مانکن دانشگاه شریف در جمع ۸ طرح برتر دنیا قرار گرفت

ربات مانکن دانشگاه شریف در جمع 8 طرح برتر دنیا قرار گرفت

ربات مانکن دانشگاه صنعتی شریف در مسابقه بهترین طراحی ربات در کنفرانس رباتیک اجتماعی ۲۰۱۷ که در کشور ژاپن برگزار شد در جمع ۸ طرح برتر دنیا قرار گرفت

به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از دانشگاه صنعتی شریف، علی مقداری مدیر قطب علمی طراحی، رباتیک و اتوماسیون دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف گفت: در کنفرانس رباتیک اجتماعی امسال که هفته گذشته در شهر سوکوبو ژاپن برگزارشد، بیش از ٢٢ کشور شرکت داشتند که طرح ربات مانکن دانشگاه صنعتی شریف «روما» در بین ٨ طرح منتخب و برتر به عنوان فینالیست لوح یادبود دریافت کرد.

وی تاکید کرد: ربات روما نخستین مانکن رباتیک در ایران است که با تلاش اساتید و دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف طراحی و ساخته شده است

مدیر قطب علمی طراحی، رباتیک و اتوماسیون دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف خاطرنشان کرد: طراحی جذاب و متفاوت، قابلیت های حرکتی، حرکت مفاصل گردن، شانه و آرنج در شبیه ترین حالت به انسان، چرخش ۳۶۰ درجه ای کل بدن، کنترل حرکات و برنامه ریزی توسط اپ اندروید، از قابلیت های این ربات است .

وی افزود: قابلیت برنامه ریزی سناریوهای حرکتی متفاوت و قابل اجرا به صورت متناوب، قابلیت برنامه ریزی حالات بدنی متفاوت در فواصل زمانی مشخص، قابلیت های هوش مصنوعی، شناسایی مشتری و چرخش به سمت آن، تعامل حرکتی با مشتری و قابلیت پخش پیام صوتی (خوشامدگویی و ارائه مشخصات لباس) از دیگر قابلیت های ربات مانکن روما است.

علی مقداری، مینو عالمی، احسان صفری، احمد زیبافر، لیلا فریان، علی قربان دایی پور، امین رضاسلطانی و علیرضا طاهری اعضای تیم دانشگاه صنعتی شریف هستند که موفق به ساخت این ربات شده اند.

ربات مانکن دانشگاه شریف در جمع 8 طرح برتر دنیا قرار گرفت

منبع : خبرنامه دانشجویان ایران